Γράφει ο Σπυρίδων Κιτσάτης Πολιτικός Μηχανικός

Όπως έχει ανακοινωθεί, την Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2012 θα γίνουν οι εκλογές για την ανάδειξη της νέας Διοίκησης της Τράπεζας Ηπείρου στο κέντρο «Λιθαρίτσια» για τον Νομό Ιωαννίνων και στα κατά τόπους καταστήματα της Τράπεζας για τους άλλους Νομούς της Ηπείρου.

Η χρονική περίοδος που καλούμεθα για να εκλέξουμε την νέα διοίκηση είναι η πλέον σημαντική και κρίσιμη για όλο το τραπεζικό σύστημα της χώρας μας και ιδιαίτερα για την δική μας συνεταιριστική Τράπεζα, η οποία κατάφερε να σταθεί όρθια χάρις στην δική σας – και μόνο – αποφασιστικότητα και στην Πίστη σας ότι η διατήρηση και η περαιτέρω μεγέθυνση της Τράπεζάς μας είναι αναγκαιότητα πλέον τόσο για τον καθένα από εμάς όσο και για τον τόπο μας.

Με το ίδιο «πιστεύω» και με την γνωστή επαγγελματική μου εμπειρία αποφάσισα να ζητήσω την ψήφο σας για την εκλογή μου στη νέα Διοίκηση της Τράπεζας, σεβόμενος τους προβληματισμούς του κάθε μικροκαταθέτη και τις ανησυχίες του κάθε επενδυτή.

Η πείρα και η αγάπη μας θα βοηθήσουν αποφασιστικά,

ώστε η ΤΡΑΠΕΖΑ ΗΠΕΙΡΟΥ να γίνει

ο πρώτος δυνατός ΦΟΡΕΑΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ της Ηπείρου, υποστηριζόμενη από όλους μας και στηρίζοντας όλους μας.

ΚΙΤΣΑΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

τ. Πρόεδρος ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Υποψήφιος για το Δ.Σ. της Συν/κής ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Ν. ΖΕΡΒΑ 28 ΙΩΑΝΝΙΝΑ , τηλ 6945-933875

www.kitsatis.gr e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

► Γιός εμπόρου από την Κόνιτσα, ανταποκριτού της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

► Ιδρυτής και επί 18 έτη Πρόεδρος της Τεχνικής Εταιρίας ΚΑΛΑΜΑΣ ΑΤΕΒΕ.

► Ιδρυτής και επί 17 έτη Πρόεδρος της Βιομηχανίας ΧΥΤΗΡΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ ΑΒΕΕ

► Ιδρυτικό μέλος του ΣΕΚΠΥ,συμβούλου του ΥΕΘΑ σε προγράμματα offsets

► Ιδρυτής και Διαχειριστής των Γυμναστηρίων UNIVERSAL στα Ιωάννινα

► Μέλος του ΔΣ στο ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ επί 15 έτη

► 5 έτη Πρόεδρος ΔΣ στο ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, στο BIC ΗΠΕΙΡΟΥ,

στην ΑΝΔΕΗ και Αναπλ. Γεν. Γραμμ. του ΕΕΣΥΜ και επίτιμο μέλος του.

► Εργολάβος Δημοσίων Έργων με πτυχίο Δ' τάξεως επί 36 έτη και κατασκευα-

στής αρκετών δημοσίων και ιδιωτικών έργων, με εξειδίκευση σε κατασκευές

βαρειάς προκατασκευής από προεντεταμένο σκυρόδεμα.

Στις εκλογές 7-10-2012 θυμηθείτε : Τώρα την χρειαζόμαστε ακόμη περισσότερο .... Ψηφίστε ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ

Του Γ. Κρανά.

Εάν επιχειρούσε κανείς μια σύγκριση ανάμεσα στο σημερινό πρωθυπουργό και τον τέως αποχωρήσαντα πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Γ Παπανδρέου, θα εύρισκε πολλά κοινά σημεία και ίσως προέβλεπε και τα μελλούμενα, όσον αφορά στην πορεία της χώρας μας, μια και η ιστορία , η γνώση δηλαδή του παρελθόντος, βοηθάει στο να κατανοήσουμε το παρόν και να κάνουμε μια σχετική πρόβλεψη για το μέλλον .

Συγκεκριμένα :Αρχικά, ο κ. Γ. Παπανδρέου το 2010 κέρδισε τις εκλογές με το σύνθημα , κυρίως, ¨λεφτά υπάρχουν¨, ενώ ο κ. Σαμαράς κέρδισε την πρωτιά στις φετινές εκλογές υποστηρίζοντας ότι η πολιτική περικοπής μισθών και συντάξεων είναι καταστρεπτική (δικαιολογημένα) για τη χώρα, γιατί βαθαίνει την ύφεση..... και γι' αυτό υποσχόταν όχι πλέον περικοπές μισθών και συντάξεων, όχι περικοπές στα ειδικά μισθολόγια.

Έπειτα, η εύκολη λύση κάλυψης των ελλειμμάτων του Προϋπολογισμού για τον κ. Παπανδρέου ήταν οι περικοπές μισθών και συντάξεων των δημόσιων υπαλλήλων, ενώ την ίδια πρακτική ακολουθεί και ο κ. Σαμαράς.

Ο κ. Παπανδρέου δεν πήρε και, κυρίως, δεν εφάρμοσε κανένα μέτρο φορολόγησης του μαύρου χρήματος, την ίδια όμως πολιτική ακολουθεί και ο κ. Σαμαράς; δηλαδή πολιτική και των δύο είναι να επωμιστούν το κόστος της κρίσης, για την οποία δεν ευθύνονται οι ίδιοι, οι φτωχοί και οι μικρομεσαίοι.

Ακολούθως, ο κ. Παπανδρέου διατυμπάνιζε ότι για χάρη της ¨σωτηρίας της πατρίδας¨ δεν υπολόγιζε το πολιτικό κόστος , το ίδιο ακριβώς εννοεί και ο κ. Σαμαράς λέγοντας ότι θα πάρει τα ¨αναγκαία¨ μέτρα κι ας πέσει.

Δεν μας είπαν όμως και δε μας λένε οι δύο αυτοί κύριοι ποιος πλήρωσε ή ποιος θα πληρώσει το κόστος της πτώσης τους;

Η απάντηση είναι ευνόητη: ο λ α ό ς.

Συνεπώς , πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Πώς θα μπορούσαμε, λοιπόν, να σωθούμε, από τις καταστρεπτικές τους πολιτικές;

Το χρέος της χώρας μας, όσα τέτοια μέτρα κι αν παρθούν, και θα παρθούν, δεν είναι διαχειρίσιμο. Επομένως, απαιτείται αναπτυξιακή πολιτική, νέο ¨κούρεμα¨ των ομολόγων των ξένων τραπεζών, και πάνω απ΄όλα ένας ηγέτης άφθαρτος και αδιάφθορος που θα σηκώσει το ανάστημά του στους τοκογλύφους πιστωτές μας και θα εφαρμόσει, επιτέλους, φιλολαϊκή και προς όφελος της χώρας μας πολιτική.

www.kranas.blogspot.gr

Του Γ. Κρανά, π. Οικον. Επιθεωρητή

Το «πακέτο» των περικοπών αρχίζει σιγά –σιγά και αποκαλύπτεται και από ό,τι φαίνεται περιλαμβάνει ιδιαίτερα σκληρά μέτρα συνολικού ύψους 11,9 δισ. ευρώ, με μεγάλες περικοπές στις συντάξεις, στις αποδοχές των υπαλλήλων του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα αλλά και σε προνοιακά επιδόματα που λαμβάνουν ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες.

Περιέχει συνολικά τις 72 επώδυνες παρεμβάσεις που είχε προτείνει ο κ. Παπαδήμος και καμία επώδυνη για το μαύρο χρήμα και την πλουτοκρατία που να ευθυγραμμίζεται με τις προεκλογικές εξαγγελίες του κ.Σαμαρά στο Ζάππειο ΙΙΙ. Όλοι αθώοι και ειλικρινείς!.... Κατά την πολιτική σκέψη της τρικομματικής κυβέρνησης το λογαριασμό θα τον πληρώσουν για έκτη κατά σειρά φορά οι συνταξιούχοι, μισθωτοί και μικροεισοδηματίες και όχι οι επίσημοι φοροφυγάδες με τις τραπεζικές καταθέσεις που από το έτος 2009 φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό.

Ούτε ένα μέτρο δεν υπάρχει για την πάταξη της φοροδιαφυγής, για την ύφεση και την ανεργία, με τον κ. Πρωθυπουργό να συνεχίζει άλλα να λέει, άλλα να πράττει και εσχάτως να αναφωνεί: « ουδείς αναμάρτητος», με τον κ. Βενιζέλο να σιωπά, μια και συνεχίζεται η δική του πολιτική, και με τον κ. Κουβέλη να στηρίζει το πακέτο των περικοπών και επομένως να θέτει υπό αμφισβήτηση την κεντροαριστερή αντίληψη, αφού μετατρέπεται σε δεκανίκι της νεοφιλελεύθερης πρακτικής.

Ο πρωθυπουργός, αντιλαμβανόμενος ότι τα μέτρα αυτά θίγουν μεγάλες κοινωνικές ομάδες, έσπευσε για λόγους επικοινωνιακούς να τονίσει: «πρόκειται για το τελευταίο τέτοιο πακέτο περικοπών και οι περικοπές είναι αναγκαίες, διότι χωρίς αυτές η χώρα θα έβγαινε από το ευρώ» , λησμονώντας ότι τα ίδια έλεγαν και οι προηγούμενοι, αλλά δε γίνονταν πιστευτοί.

Μάλιστα, προχώρησε και σε ένα αισιόδοξο μήνυμα, ότι σε δύο χρόνια, εάν δεν υπάρξουν δυσμενείς διεθνείς εξελίξεις, η Ελλάδα θα είναι διαφορετική από αυτή που είναι σήμερα , ακυρώνοντας βέβαια τον εαυτό του, όταν επισήμανε ως επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι οι περικοπές των μισθωτών και συνταξιούχων θέτουν την οικονομία σε φαύλο κύκλο και τη βυθίζουν σε μόνιμη ύφεση.

Όταν ο σχεδιασμός της κυβέρνησης είναι να περικόψει 2,6 δισ. από τις συντάξεις, 1 δισ. από τα επιδόματα, 1 δισ. από τους μισθούς και «ευελπιστεί» να εισπράξει μόνο ένα (1) δισ. από τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί στους φοροφυγάδες, η αδικία είναι εξόφθαλμη και προκλητική. Όταν από επίσημα στοιχεία προκύπτει ότι η παραοικονομία ενός χρόνου φθάνει τα 65 δισεκατομμύρια ευρώ, που ισοδυναμούν με τα φορολογικά μέτρα και τις περικοπές μισθών και συντάξεων των δύο Μνημονίων' όταν κατά τη διετία 2010-2011 είχαν επιβληθεί πρόστιμα 10 δισεκατομμυρίων ευρώ και εισπράχθηκαν μόνο 50-60 εκατομμύρια! ' όταν δισεκατομμύρια ευρώ βεβαιωμένων οφειλών προς το Δημόσιο, εκ των οποίων τουλάχιστον οκτώ είναι εφικτό να εισπραχθούν, περιμένουν τη σειρά τους..' όταν η επιτροπή του άρθρου 70 Α, στην οποία προσφεύγουν οι φορολογούμενοι με υψηλά ποσά (άνω των 300.000 ευρώ) για καταλογισμό δε λειτουργούσε επί ένα οκτάμηνο και το κράτος απώλεσε εισπράξεις 1,5 - 2 δισ. ευρώ' όταν την τελευταία τριετία το ΣΔΟΕ έχει συντάξει 50.000 εκθέσεις καταλογισμού και οι περισσότερες δεν έχουν εκκαθαρισθεί από τις εφορίες και, τέλος, όταν ποσά 70 δισεκ. ευρώ, τα οποία - κατά δήλωση του κ. Βενιζέλου- έχουν αναληφθεί από τραπεζικούς λογαριασμούς και έχουν μεταφερθεί σε Τράπεζες του εξωτερικού ή σε φορολογικούς παραδείσους ή όπου αλλού, δεν ελέγχονται σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.3888/2010 , με τις οποίες φορολογικές διατάξεις η αυξημένη περιουσία- κινητή και ακίνητη - που δε δικαιολογείται από τις φορολογικές δηλώσεις που έχουν υποβληθεί, φορολογείται με 45% και με τις προσαυξήσεις μπορεί να φθάσει και στο 65% και, κατά συνέπεια, η Πολιτεία θα μπορούσε να εισπράξει πολλαπλάσια από τα 11,6 δισεκ. ' όταν όλα τα παραπάνω δε γίνονται είτε από ανικανότητα είτε από έλλειψη πολιτικής βούλησης, τότε κανένα σχέδιο ανάκαμψης, καμιά διέξοδος δε φαίνεται στον ορίζοντα . Μόνο οι φόροι αυτών των καταθέσεων θα μπορούσαν να είναι το περίφημο «ισοδύναμο» των άδικων μέτρων και θα σταματούσε πλέον στην Ελλάδα την κρίση να την πληρώνουν μόνον οι αδύνατοι, όπως πικρόχολα επισήμανε και η κ. Μέρκελ. Εάν ο κ. Α. Σαμαράς και η τρικομματική κυβέρνηση επιθυμούν να περάσουν στην Ιστορία, είναι επείγον να διορθώσουν την αδικία και να στείλουν το λογαριασμό στο μαύρο χρήμα διαφορετικά τους επόμενους μήνες η κοινωνική συνοχή και η επιβίωση της χώρας θα οδηγηθεί σε περιπέτειες με τον αναμάρτητο λαό να βάζει πρώτος το λίθο.... .

Γενικά: Όπως όλοι ξέρουμε, το κρασί παρασκευάζεται από μικροβιακή ζύμωση του χυμού των σταφυλιών. Ο χυμός αυτός λέγεται μούστος. Για να παραχθεί ο μούστος, τα σταφύλια παλιά τα πατούσαν με τα πόδια, ενώ σήμερα αυτό γίνεται με ηλεκτροκίνητο μηχάνημα πολτοποίησης. Αφού βγεί ο χυμός του σταφυλιού, μένει ένα υπόλειμα από φλούδες, κοτσάνια, και σπόρους του σταφυλιού. Το υπόλειμα αυτό, πού είναι μεγάλο σε ποσότητα λέγεται «στέμφυλα» και χρησιμοποιείται για την παραγωγή τσίπουρου.

Τι είναι: Το απόσταγμα των στέμφυλων στην Ελλάδα, λέγεται τσίπουρο. Σε μερικές περιοχές παλαιότερα τα στέμφυλα, λέγονταν «τσιπούρα», άγνωστο γιατί. Γι'αυτό και το απόσταγμα λέγεται «τσίπουρο». Στην Κρήτη τα στέμφυλα λέγονται τσικούδα, και το ποτό απόσταγμα λέγεται τσικουδιά. Θεωρείται ότι τα στέμφυλα υπό κανονικές συνθήκες μπορεί να διατηρηθούν για 6 μήνες προς ζύμωση.

Ιστορία: Ιστορικά φαίνεται ότι η γνώση για την παραγωγή τσίπουρου, μεταφέρθηκε στην Ελλάδα από την Αίγυπτο, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Υπολογίζεται ότι οι πρώτοι που παρήγαγαν τσίπουρο ήταν οι μοναχοί στο Αγιο Ορος περί τον 16ο αιώνα.

Πως παρασκευάζεται: Η μεθοδολογία παραγωγής του τσίπουρου είναι απλή. Τα στέμφυλα, που αποτελούν το 30% του βάρους των σταφυλιών, ζυμωμένα πλέον, βράζονται σιγά σιγά σε μεγάλο κλειστό καζάνι συνήθως 130 λίτρων (αποστακτήρας, ή άμβυκας), το οποίο έχει ένα σωλήνα εξόδου, που περνά στη συνέχεια υπό μορφή σπιράλ, μέσα από κρύο νερό, και μετά εξέρχεται ως έξοδος. Κατά το βράσιμο των στέμφυλων πού ήδη έχουν ζυμωθεί από μικρόβια, και έχουν παραχθεί η αιθυλική αλκοόλη (οινόπνευμα) αλλά και άλλες αρωματικές ουσίες, οι ουσίες αυτές επειδή είναι πτητικές, εξατμίζονται πρίν από το νερό και υπό μορφή ατμού βγαίνουν από το σωλήνα, περνάνε από το σπιράλ ψύξης και στη συνέχεια υγροποιούνται και εξέρχονται σε δοχείο (νταμιτζάνα). Το πρώτο αυτό υγρό πού βγαίνει λέγεται πρωτόσταγμα ή σούμα. Πάντως από τα 100 κιλά σταφύλια βγαίνουν συνήθως 85 κιλά χυμός (μούστος) και 15 κιλά στέμφυλα. Από αυτά παράγεται τσίπουρο περίπου 1500ml, δηλαδή δύο φιάλες 750ml. Μετά την πρώτη απόσταξη μπορεί να γίνει και δεύτερη απόσταξη του ήδη εξαχθέντος τσίπουρου, αφού καθαρισθεί ο άμβυκας, οπότε βγαίνει πιο καθαρό απόσταγμα τσίπουρου.

Το επικίνδυνο με το τσίπουρο, όταν παράγεται εμπειρικά, χωρίς παρουσία επιστήμονα οινολόγου με εργαστήριο, είναι ότι δεν υφίσταται έλεγχος, και μπορεί διάφορες δηλητηριώδεις ουσίες όπως η μεθανόλη, να υπερβαίνουν τα επιτρεπτά όρια ασφαλείας με κίνδυνο για τον καταναλωτή (βλάβη στο συκώτι, στα μάτια, τα νεύρα, και τον εγκέφαλο). Ενα άλλο πρόβλημα με τους παλιούς αποστακτήρες (οι νέοι είναι ανοξείδωτοι) είναι ότι είναι χάλκινοι και χρειάζονταν τακτική επικασσιτέρωση (καλάϊσμα). Εάν αυτό δεν γίνει τότε έχουμε άλατα του χαλκού στό τσίπουρο που δρούν τοξικά στόν οργανισμό (Δηλητηρίαση από Χαλκό). Η πάθηση διαγιγνώσκεται με εξέταση αίματος γιά επίπεδα Χαλκού.

Μέχρι το έτος 1988, στην Ελλάδα δεν επιτρεπόταν η εμπορία τσίπουρου. Δηλαδή, ο νόμος επέτρεπε σε παραγωγούς να φτιάξουν τσίπουρο, μόνο για τη δική τους κατανάλωση και όχι για πούλημα. Αυτό έχει αλλάξει και σήμερα το τσίπουρο πωλείται και στο εμπόριο με βάση τις διατάξεις του νέου νόμου περί οινοπνευματωδών ποτών. Τα καλύτερα τσίπουρα στην Ελλάδα τα παράγει η περιοχή του Τυρνάβου Λαρίσης, και επίσης μερικές περιοχές της Ηπείρου στα Ζαγοροχώρια, στα Αθαμανικά όρη (Τζουμέρκα) και στο χωριό Ωρωπός Πρέβεζας.

Παρά την επίτευξη του Αναπτυξιακού Στόχου της Χιλιετίας,
783 εκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό

Καθώς ξεκίνησε η Παγκόσμια Εβδομάδα Νερού (26-31 Αυγούστου), η UNICEF αναφέρει ότι παρά την τεράστια πρόοδο τις τελευταίες δύο δεκαετίες για την παροχή πρόσβασης σε βελτιωμένες πηγές πόσιμου νερού σε δισεκατομμύρια ανθρώπους, η ολοκλήρωση αυτού του έργου δεν πρόκειται να είναι εύκολη.

«Υπήρξαν εξαιρετικά οφέλη σε κάθε περιοχή του κόσμου», δήλωσε ο Sanjay Wijesekera, επικεφαλής των προγραμμάτων ύδρευσης, αποχέτευσης και υγιεινής της UNICEF. «Ωστόσο, το έργο δεν έχει ολοκληρωθεί μέχρι το κάθε άτομο, κάθε μέρα, να μπορεί να έχει αρκετό πόσιμο νερό από μια αξιόπιστη πηγή - και δυστυχώς το πιο δύσκολο μέρος είναι μπροστά μας».

Ο Wijesekera αναφέρφθηκε στην έκθεση «Πρόοδος σχετικά με το Πόσιμο Νερό και την Αποχέτευση 2012» που δημοσιεύθηκε νωρίτερα αυτό το χρόνο από τη UNICEF και την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, η οποία λέει ότι μεταξύ 1990 και 2010 περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν αποκτήσει πρόσβαση σε βελτιωμένες πηγές πόσιμου νερού, όπως δίκτυα ύδρευσης ή προστατευμένα φρεάτια. Η έκθεση αναφέρει ότι ο κόσμος πέτυχε τον Αναπτυξιακό Στόχο της Χιλιετίας για το πόσιμο νερό το 2010, πέντε χρόνια νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα, αλλά ότι 783 εκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση.

Σύμφωνα με την έκθεση, αυτοί που εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση είναι οι πιο δύσκολο να προσεγγισθούν, καθώς είναι κατά κύριο λόγο οι φτωχότεροι άνθρωποι στις αστικές παραγκουπόλεις ή σε απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές.

Η UNICEF αναφέρει ότι το πιο σημαντικό βήμα για την παροχή καθολικής πρόσβασης θα πρέπει να είναι η αντιμετώπιση των ανισοτήτων που υπάρχουν σε όλες τις περιοχές και σε όλα τα επίπεδα και εκεί όπου οι πιο φτωχοί και οι γυναίκες πλήττονται περισσότερο.

Σύμφωνα με τη UNICEF, όταν το νερό δεν είναι διαθέσιμο στις κατοικίες και πρέπει να συλλέγεται, οι γυναίκες και τα κορίτσια είναι πολύ πιο πιθανό να κουβαλάνε το νερό στην οικογένεια, περπατώντας κατά μέσο όρο έξι χιλιόμετρα την ημέρα σε ορισμένες περιοχές.

Οι φτωχότερες χώρες υπολείπονται κατά πολύ των πλουσιότερων, καθώς μόνο το 11% του πληθυσμού στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες προμηθεύονται νερό από δίκτυο ύδρευσης σε σύγκριση με πάνω από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Στο εσωτερικό των χωρών, υπάρχει μια σχεδόν παντελής ανισότητα πρόσβασης στις αγροτικές περιοχές σε σύγκριση με τις αστικές περιοχές. Συνολικά, το 80% του παγκόσμιου αστικού πληθυσμού διαθέτει σύνδεση με δίκτυα παροχής νερού, σε σύγκριση με λιγότερο από το 30% των ανθρώπων στις αγροτικές περιοχές. Το χάσμα αγροτικών-αστικών περιοχών είναι ιδιαίτερα έντονο στην υποσαχάρια Αφρική, όπου ανέρχεται στο 29%. Στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες οι ενενήντα επτά από κάθε 100 κατοίκους της υπαίθρου δεν έχουν πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό.

Οι αρχές για «Το Ανθρώπινο Δικαίωμα στο Νερό» που υιοθετήθηκαν από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 2010 αναφέρουν ότι το πόσιμο νερό πρέπει να είναι φθηνό, αξιόπιστης παροχής, ασφαλές και διαθέσιμο σε επαρκή ποσότητα για την κάλυψη των βασικών αναγκών.

Η UNICEF προβλέπει ότι το 2015, καταληκτική ημερομηνία των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας, 605 εκατομμύρια άνθρωποι θα εξακολουθούν να στερούνται αυτό το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα.