Μερικές από τις μεγαλύτερες ανισότητες υπάρχουν στις αστικές περιοχές

 Η αστικοποίηση αφήνει εκατοντάδες εκατομμύρια παιδιά σε πόλεις και κωμοπόλεις χωρίς ζωτικές υπηρεσίες, προειδοποιεί η UNICEF στην έκθεσή της «Η Κατάσταση των Παιδιών στον Κόσμο 2012: Παιδιά σε έναν Αστικό Κόσμο».

Η αυξανόμενη αστικοποίηση είναι αναπόφευκτη. Σε λίγα χρόνια, αναφέρει η έκθεση, η πλειοψηφία των παιδιών θα μεγαλώνει σε πόλεις ή κωμοπόλεις παρά σε αγροτικές περιοχές. Τα παιδιά που γεννιούνται στις πόλεις ήδη αντιπροσωπεύουν το 60% της αύξησης του αστικού πληθυσμού.

Μεταξύ των κυρίων ευρημάτων της έκθεσης συμπεριλαμβάνονται:

Πάνω από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού, ζει σήμερα σε αστικές περιοχές.

Ο αριθμός αυτός αυξάνεται. Μέχρι το 2050, τα δύο τρίτα των ανθρώπων στον κόσμο, προβλέπεται πως θα ζουν σε πόλεις.

Ο παγκόσμιος αστικός πληθυσμός αυξάνεται κατά περίπου 60 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο, με τη μεγαλύτερη αστική αύξηση στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Στη Δυτική Ευρώπη και την Αμερικανική ήπειρο οι πληθυσμοί ολοκλήρων χωρών είναι ήδη σχεδόν εξ ολοκλήρου αστικοί.

Ενδεικτικά στατιστικά στοιχεία (εκτιμήσεις 2011):

- Αστικός πληθυσμός άνω του 75%: Μεξικό 78% - ΗΠΑ 82% - Σαουδική Αραβία 82% - Γαλλία 85% - Βραζιλία 87% - Αργεντινή 92% - Βέλγιο 97%.

- Αστικός πληθυσμός από 50 - 75%: Νιγηρία 50% - Ιαπωνία 67% - Τουρκία 70% - Ρωσία 73% - Γερμανία 74% (Η Ελλάδα ανήκει σε αυτή την κατηγορία).

- Αστικός πληθυσμός από 25 - 50%: Ινδία 30% - Αίγυπτος 43% - Ινδονησία 44%.

- Αστικός πληθυσμός κάτω από 25%: Αιθιοπία 17% - Αφγανιστάν 23%.

Το μισό του παγκόσμιου αστικού πληθυσμού βρίσκεται στην Ασία. Μονάχα η Κίνα έχει ένα αστικό πληθυσμό περίπου 630 εκατομμυρίων (στοιχεία 2011).

Στην Ασία βρίσκονται οι 66 από τις 100 ταχύτερα αναπτυσσόμενες αστικές περιοχές (οι μισές από αυτές στην Κίνα).

Η Αφρική έχει μεγαλύτερο αστικό πληθυσμό από τη Βόρεια Αμερική ή τη Δυτική Ευρώπη.

«Όταν σκεφτόμαστε τη φτώχεια, η εικόνα που παραδοσιακά έρχεται στο νου είναι αυτή ενός παιδιού σε ένα χωριό της υπαίθρου», δήλωσε ο Εκτελεστικός Διευθυντής της UNICEF Anthony Lake. «Αλλά σήμερα, ένας αυξανόμενος αριθμός παιδιών που ζουν σε φτωχογειτονιές και παραγκουπόλεις συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο περιθωριοποιημένων και ευάλωτων στον κόσμο, στερημένα από τις πιο βασικές υπηρεσίες και απογυμνωμένα από το δικαίωμά τους στην ευημερία.»

«Περιθωριοποιώντας αυτά τα παιδιά στις παραγκουπόλεις, δεν τα αποστερούμε μόνο από την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους, αποστερούμε τις κοινωνίες τους από τα οικονομικά οφέλη, του να έχουν ένα μορφωμένο, υγιή αστικό πληθυσμό», πρόσθεσε ο κ. Lake.

Οι πόλεις προσφέρουν σε πολλά παιδιά τα πλεονεκτήματα των αστικών σχολείων, νοσοκομεία και παιδικές χαρές. Ωστόσο, οι ίδιες πόλεις σε όλο τον κόσμο είναι επίσης το υπόβαθρο για ορισμένες από τις μεγαλύτερες ανισότητες στην υγεία, την εκπαίδευση και τις ευκαιρίες των παιδιών.

Οι υποδομές και οι υπηρεσίες δεν συμβαδίζουν με την αστική ανάπτυξη σε πολλές περιοχές και οι βασικές ανάγκες των παιδιών δεν καλύπτονται. Οι οικογένειες που ζουν στη φτώχεια συχνά πληρώνουν περισσότερα για υπηρεσίες κατώτερης ποιότητας. Το νερό, για παράδειγμα, μπορεί να κοστίζει 50 φορές περισσότερο στις φτωχές γειτονιές όπου οι κάτοικοι πρέπει να το αγοράσουν από ιδιώτες προμηθευτές από ό, τι κοστίζει σε πλουσιότερες γειτονιές όπου τα νοικοκυριά είναι συνδεδεμένα απευθείας με το δίκτυο ύδρευσης.

Οι στερήσεις που υφίστανται τα παιδιά στις φτωχές αστικές κοινότητες συχνά αποκρύπτονται από τους στατιστικούς μέσους όρους που αναφέρονται μαζικά στο σύνολο των κατοίκων των πόλεων – πλούσιους και φτωχούς. Όταν τέτοια στατιστικά στοιχεία χρησιμοποιούνται για τη διαμόρφωση της αστικής πολιτικής και την κατανομή των πόρων, οι ανάγκες των φτωχότερων μπορεί να παραβλέπονται.

Κάνοντας τις πόλεις κατάλληλες για τα παιδιά

Μία εστίαση στην ισότητα είναι κρίσιμης σημασίας - τέτοια που να δίνει προτεραιότητα στα πιο περιθωριοποιημένα παιδιά, όπου κι αν ζουν.

Η UNICEF καλεί τα κράτη να θέσουν τα παιδιά στο επίκεντρο του πολεοδομικού σχεδιασμού και να επεκτείνουν και να βελτιώσουν τις υπηρεσίες για όλους. Για αρχή, περισσότερο συγκεκριμένα, ακριβή δεδομένα απαιτούνται για να βοηθήσουν στον εντοπισμό ανισοτήτων μεταξύ των παιδιών στις αστικές περιοχές και για το πως να τις γεφυρώσουμε. Η έλλειψη τέτοιων στοιχείων είναι απόδειξη της παραμέλησης αυτών των θεμάτων.

Ενώ τα κράτη σε όλα τα επίπεδα μπορούν να κάνουν περισσότερα, οι δράσεις κοινοτικής βάσης αποτελούν επίσης κλειδί για την επιτυχία.

Η έκθεση απευθύνει έκκληση για μεγαλύτερη αναγνώριση των προσπαθειών που στηρίζονται στις κοινότητες για την αντιμετώπιση της αστικής φτώχειας - και δίνει παραδείγματα αποτελεσματικών συνεργασιών με τους φτωχούς των πόλεων, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών και των εφήβων.

Αυτές οι συνεργασίες αποφέρουν απτά αποτελέσματα, όπως η βελτίωση των δημόσιων υποδομών στο Ρίο ντε Τζανέιρο και το Σάο Πάολο στη Βραζιλία, τα υψηλότερα ποσοστά αλφαβητισμού στο Cotacachi στο Εκουαδόρ, τη μεγαλύτερη ετοιμότητα για αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών στη Μανίλα στις Φιλιππίνες. Στο Ναϊρόμπι στην Κένυα, οι έφηβοι χαρτογράφησαν τις φτωχογειτονιές της κοινότητάς τους για να παρέχουν πληροφορίες για τους πολεοδόμους.

Μια πρωτοπόρα πρωτοβουλία που ξεκίνησε στο Μεξικό και βοήθησε οικονομικά φτωχότερες οικογένειες να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο και να πληρώσουν για υγειονομική φροντίδα, γίνεται τώρα σε μεγαλύτερη κλίμακα τόσο σε αστικές όσο και σε αγροτικές περιοχές και παρέχει πολύτιμη εμπειρία στις χώρες που ακολούθησαν το παράδειγμα του Μεξικού.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η UNICEF και το Πρόγραμμα Ανθρώπινων Οικισμών του ΟΗΕ (UN-Habitat) έχουν εργασθεί μαζί για 15 χρόνια στην πρωτοβουλία Πόλεις Φιλικές προς τα Παιδιά, χτίζοντας συνεργασίες για να θέσουν τα παιδιά στο επίκεντρο της ατζέντας για τις αστικές περιοχές και για την παροχή υπηρεσιών και τη δημιουργία προστατευόμενων περιοχών, ώστε τα παιδιά να απολαμβάνουν την ασφαλέστερη και υγιέστερη παιδική ηλικία που τους αξίζει.

«Η αστικοποίηση είναι μια καθημερινή πραγματικότητα και πρέπει να επενδύσουμε περισσότερο στις πόλεις, δίνοντας μεγαλύτερη προσοχή στην παροχή υπηρεσιών προς τα παιδιά που τις έχουν μεγαλύτερη ανάγκη,» δήλωσε ο κ. Lake.

Η έκθεση προτείνει να ληφθούν επείγοντα μέτρα για:

Καλύτερη κατανόηση της κλίμακας και της φύσης της φτώχειας και του αποκλεισμού που πλήττει τα παιδιά στις αστικές περιοχές.

Εντοπισμό και άρση των εμποδίων για την ένταξη των περιθωριοποιημένων παιδιών.

Εξασφάλιση ότι ο πολεοδομικός σχεδιασμός, η ανάπτυξη υποδομών, η παροχή υπηρεσιών και οι ευρύτερες προσπάθειες για τη μείωση της φτώχειας και της ανισότητας ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες και προτεραιότητες των παιδιών.

Προώθηση της συνεργασίας μεταξύ όλων των επιπέδων διακυβέρνησης και των φτωχών των αστικών περιοχών - ιδιαίτερα των παιδιών και των νέων.

Συγκέντρωση των πόρων και των ενεργειών διεθνών, εθνικών, δημοτικών και κοινοτικών φορέων για την υποστήριξη των προσπαθειών ώστε να διασφαλιστεί ότι τα φτωχά και περιθωριοποιημένα παιδιά απολαμβάνουν πλήρως τα δικαιώματά τους.

Αναλυτικότερα στοιχεία και πληροφορίες για την έκθεση της UNICEF «Η Κατάσταση των Παιδιών στον Κόσμο 2012: Παιδιά σε έναν Αστικό Κόσμο» είναι διαθέσιμα στο www.unicef.gr

Για να την 'Bγάλουμε Kαθαρή' την Kαθαρά Δευτέρα σε ποιότητα-ασφάλεια .-

To Iινστιτούτο Προστασίας Καταναλωτών Ηπείρου, ενημερώνει τους Καταναλωτές για το Τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας, αλλά και όλης της Σαρακοστής.

Γενικά, όλα τα τρόφιμα που στολίζουν τα Τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας είναι αρκετά ακριβά και οι τιμές τους διαμορφώνονται ελεύθερα.

To Iινστιτούτο Προστασίας Καταναλωτών Ηπείρου επισημαίνει το έλλειμμα επαρκούς εποπτείας της συγκεκριμένης αγοράς. Η απουσία συστημάτων αυτοελέγχου στη συντριπτική πλειοψηφία των προϊόντων αυτής της κατηγορίας και τα διαιτητικά έθιμα της σαρακοστής καθιστούν το έλλειμμα εποπτείας πρόσθετα επικίνδυνο. Την ανάγκη προσοχής επιτείνει το γεγονός ότι σε συντριπτικό ποσοστό, τα προϊόντα τα οποία αγοράζονται είναι είτε εκ των πραγμάτων ανώνυμα είτε επώνυμα μεν αλλά χωρίς το φορτίο της ουσιαστικής επωνυμοποίησης.

Συστηματική καταστρατήγηση των διατάξεων στον έλεγχο οστρακοειδών (γι' αυτό προσοχή).

Ιδιαίτερα προβλήματα παρουσιάζονται συχνά στον ταραμά (ένα προϊόν πλήρες συνθετικών χρωμάτων) αλλά και στα οστρακοειδή, στα οποία ο «έλεγχος» απέχει ποσοτικά σε τεράστιο βαθμό από τις διατιθέμενες ποσότητες.

Αν σας πειράξουν τα ...σαρακοστιανά!

Αν ξαφνικά μετά τα νηστίσιμα εδέσματα αισθανθείτε λίγο ...περίεργα, είναι πιθανόν να έχετε πάθει τροφική δηλητηρίαση.

Σε αυτή την περίπτωση θα νιώθετε:

α) πόνο στην κοιλιά

β) επίμονο πονοκέφαλο

γ) διάρροια

δ) ναυτία και τάση για εμετό

ε) ζάλη

Αν είστε υγιής, δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος ανησυχίας. Δεν έχετε παρά να:

παραμείνετε ξαπλωμένος

να πίνετε πολλά υγρά

να περιμένετε μερικές ώρες

Αν οι εμετοί επιμένουν, καλέστε γιατρό.

Ποιοι πρέπει να ανησυχήσουν περισσότερο;

Οι ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. Δηλαδή, οι ηλικιωμένοι, όσοι έχουν καρδιακά ή αναπνευστικά προβλήματα και τα βρέφη.

Τι πρέπει να ξέρετε

To Iνστιτούτο Προστασίας Καταναλωτών Ηπείρου υπενθυμίζει στους καταναλωτές ότι οι διατροφικές ιδιαιτερότητες της Καθαρής Δευτέρας και της Σαρακοστής γενικότερα χρειάζεται να συνοδεύονται από ορισμένους κανόνες.

ΛΑΓΑΝΑ Πρωταγωνιστικό προϊόν. Η λαγάνα θέλει προσοχή γιατί αν είναι -και συνήθως είναι λόγω μεγάλης ζήτησης– άψητη, προκαλεί διαταραχές στο στομάχι .Η παραδοσιακή λαγάνα δεν διαφέρει σε τίποτα από το ψωμί που προμηθευόμαστε καθημερινά .Παρασκευάζεται από το ίδιο αλεύρι, με το κοινό ψωμί και , όμως η τιμή της είναι μεγαλύτερη, από αυτή του κοινού ψωμιού .Αν συνυπολογίσουμε και το μικρότερο βάρος της, τότε η τιμή είναι δυσανάλογα υψηλή.

ΤΑΡΑΜΑΣ Προϊόν πλήρες συνθετικών χρωμάτων από διατηρημένα αυγά ψαριών. Προσοχή στη δυσοσμία και/ή στην ξινή γεύση. Προτιμείστε τον τυποποιημένο. Αποφύγετε τον ταραμοπολτό στον οποίο προστίθενται αμυλούχες ουσίες. Μη φάτε πολύ.Η ταραμοσαλάτα καλύτερα να παρασκευάζεται στο σπίτι, από ταραμά ποιότητας, γιατί έτσι αποφεύγουμε τις χρωστικές ουσίες, που συνήθως περιέχουν οι ταραμοσαλάτες του εμπορίου.

ΧΑΛΒΑΣ Aπό τις πλέον ενδιαφέρουσες γεύσεις των ημερών, ο χαλβάς κατασκευάζεται από ταχίνι, ζάχαρη, σοκολάτα, κακάο, ξηρούς καρπούς, κλπ., με διάφορες γευστικές εκδοχές. Άρρηκτα συνδεδεμένος με την παράδοση και τις διατροφικές συνήθειες του λαού μας, είναι άριστος συνδυασμός πρωτεϊνών, υδατανθράκων και ακόρεστων λιπαρών, σε αναλογίες ιδανικές για τη διατροφή μας. Ασφαλώς προτιμείστε τυποποιημένο και επώνυμο.

ΕΛΙΕΣ Eδώ οι μη τυποποιημένες δεν φαίνεται να έχουν πρόσθετο πρόβλημα. Θυμηθείτε ότι απαγορεύεται η ανάμιξη διαφόρων τύπων. Καλό πλύσιμο στις χύμα

ΤΟΥΡΣΙΑ Όχι ό,τι καλύτερο για ευαίσθητα στομάχια, είναι λαχανικά διατηρημένα σε λάδι, ξύδι και άλμη. Προτιμείστε τα τυποποιημένα, τα οποία γράφουν τρόπο συντήρησης, βάρος και κατηγορία λαχανικού.

ΧΤΑΠΟΔΙ Προτιμείστε το χταπόδι από το μοσχοχτάποδο (ή μελιδόνα). Ξεχωρίζουν από τις βεντούζες. Η μελιδόνα έχει μία σειρά βεντούζες σε κάθε πλοκάμι ενώ το χταπόδι δύο. Τα φρέσκα χταπόδια έχουν ωραίο, σκληρό, στιλπνό και υγρό δέρμα, γυαλιστερά μάτια και η μυρωδιά τους είναι ευχάριστη. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στο ψήσιμο, να γίνουν μαλακά και ευστόμαχα.

ΚΑΛΑΜΑΡΑΚΙΑ Κυκλοφορούν και «μαϊμούδες». Το αληθινό καλαμάρι έχει χρώμα λευκό που ροδίζει, δεν έχει πλευρικά πτερύγια ούτε κηλίδες. Τα πτερύγια πιάνουν τα 2/3 του σώματoς, το οποίο είναι κυλινδρικό. Τα θράψαλα έχουν χρώμα μπλε -μικρότερα πτερύγια. Προτιμείστε κατεψυγμένα.

ΟΣΤΡΑΚΟΕΙΔΗ Mύδια, στρείδια, κυδώνια, αχινοί, αχιβάδες, κλπ. Προσοχή στην αγορά, μέτρο στην κατανάλωση. Το όστρακο πρέπει να είναι καλά κλεισμένο. Η μυρωδιά να είναι αυτή του ιωδίου της θάλασσας. Ανάμεσα στις βαλβίδες εισαγωγής – εξαγωγής, πρέπει να υπάρχει καθαρό υγρό. Κτυπήστε το όστρακο. Ο ήχος πρέπει να είναι υπόκωφος, σημάδι ότι έχει σάρκα και νερό

ΜΑΛΑΚΟΣΤΡΑΚΑ Γαρίδες, καραβίδες, καβούρια, αστακοί. Τα πιο ευαίσθητα από τα θαλασσινά. Αν δεν ξέρετε, προτιμείστε τα κατεψυγμένα. Τα φρέσκα διακρίνονται από ζωηράδα σε μάτια και χρώμα και είναι σφικτά. Αν «πρασινίζουν», μυρίζουν ή παρουσιάζουν χαλάρωση, μακριά

ΑΛΚΟΟΛ Προσοχή στην οδήγηση. Υπολογίζετε το πιθανό λάθος των άλλων.

ΑΕΤΟΙ Αν έχετε παιδιά, αγοράστε οπωσδήποτε. Αλλά και αν δεν έχετε. Μπορείτε να τους φτιάξετε πολύ εύκολα μόνοι σας. Έτσι, αντί να διαφημίζουν ποδοσφαιρικές ομάδες, κ.λ.π. μπορείτε να γράψετε δικό σας σύνθημα.

Αποφεύγετε να πετάτε χαρταετό κοντά σε σπίτια ή σε δρόμους γιατί μπορεί με οποιαδήποτε πρόσκρουση να χαλάσει, μην ξεχνάτε πως είναι φτιαγμένος από χαρτί στο μεγαλύτερο μέρος του. Επίσης μην πετάτε χαρταετό κοντά σε δέντρα και αποφύγετε τα ηλεκτροφόρα καλώδια ­ υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να πάθετε ηλεκτροπληξία. Φοράτε γάντια όταν πετάτε χαρταετό γιατί καθώς το σκοινί ξετυλίγεται πολύ γρήγορα μπορεί να πληγώσει τα χέρια σας.

Συμβουλές σε όσους θα πετάξουν χαρταετό δίνει και η ΔΕΗ, με δεδομένο ότι κάθε χρόνο σημειώνονται διακοπές ρεύματος

σε διάφορες περιοχές της χώρας όπου τηρείται το έθιμο, ενώ πολλά άτομα  κινδυνεύουν και από ηλεκτροπληξία.

Η ΔΕΗ κάνει γνωστό σε όσους πετάξουν χαρταετό να μην πλησιάζουν εναέρια ηλεκτρικά σύρματα, γιατί σε περίπτωση που ακουμπήσει πάνω τους ή μπλέξει σ' αυτά, ο χαρταετός ή το σχοινί υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ηλεκτροπληξίας και διακοπής ρεύματος για την περιοχή.

Αν, ωστόσο, ο χαρταετός μπλεχτεί στα σύρματα, τότε για την ασφάλειά σας, μην επιχειρήσετε να τον απελευθερώσετε τραβώντας τον σπάγκο ή χρησιμοποιώντας άλλα αντικείμενα, ακόμη και ξύλινα και σε καμιά περίπτωση μην προσπαθήσετε να αναρριχηθείτε πάνω στους πύργους ή στύλους της ΔΕΗ, ούτε σε μέρη που βρίσκονται κοντά σε ηλεκτροφόρα σύρματα».

Παρόλα αυτά όσοι χρειαστούν βοήθεια, μπορούν να ειδοποιούν την υπηρεσία βλαβών της ΔΕΗ (στον αριθμό τηλεφώνου βλαβών ΔΕΗ της περιοχής, που αναγράφεται  στο λογαριασμό ρεύματος) ή το πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα. .

ΟΙ ΘΕΡΜΙΔΕΣ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ Θερμίδες

Χταπόδι (115 γραμ.) 200

Ντολμάδες (5 κομμάτια) 170

Καλαμαράκια (100 γραμ.) 57

Λαγάνα (μία φέτα) 92

Ταραμοσαλάτα (1 κουταλιά σούπας) 120

Χαλβάς (100 γραμ.) 330

Ελιές (100 γραμ.) 118

Τουρσί (1 μικρό αγγουράκι) 15

Στην πυραμίδα της ιεράρχησης των ανθρωπίνων αναγκών, η μουσική για τους περισσότερους θα μπορούσε να στριμώχνεται στην κορυφή, στις δραστηριότητες αυτές που δεν αποτελούν βασικές ανάγκες επιβίωσης, αλλά διόδους αυτογνωσίας και αυτοεκπλήρωσης, εν ολίγοις μια πολυτέλεια για λίγους. Η αλήθεια είναι πως η μουσική, μη όντας η ίδια για πολλούς συνειδητή αναγκαιότητα, αποτελεί μέσο τέρψης, έκφρασης, διαπαιδαγώγησης κοινωνικοποίησης και θεραπείας.

Μουσική ονομάζουμε μια διαδοχή τόνων που εξελίσσεται στο χρόνο. Πώς μπορεί, όμως, μια τέτοια αλληλουχία ήχων ταυτόχρονα να εκφράζει συναίσθημα, αλλά και να προκαλεί συναισθήματα και μια σειρά από οργανικές μεταβολές στον άνθρωπο;

Σε όλους τους μουσικούς εκπαιδευτικούς υπάρχει διάχυτη η πεποίθηση, η οποία στηρίζεται σε προσωπικές παρατηρήσεις και βιώματα, ότι η ενασχόληση του παιδιού με τη μουσική έχει ευεργετικό αντίκτυπο και στις υπόλοιπες εκφάνσεις της ζωής του. Κατά γενική ομολογία, η μουσική εκπαίδευση ενισχύει μια σειρά από κοινωνικές ή άλλες δεξιότητες, όπως την αυτοπειθαρχία, την αυτοεκτίμηση, τη διάδραση, την επικοινωνία και τη συνεργασία, το συντονισμό, τις νοητικές, τις αναλυτικές και τις ακουστικές δεξιότητες του ατόμου, τη δημιουργικότητα και την προσωπική έκφραση. Η παραπάνω παραδοχή, αν και δεδομένη για τους ήδη ασχολούμενους με τη μουσική, συνεχώς αναδεικνύεται και πολύ συχνά εμπλουτίζεται με νέες αποκαλύψεις μέσω συγκριτικών πειραμάτων και κλινικών ερευνών από διαφόρους πανεπιστημιακούς, επιστημονικούς και ερευνητικούς φορείς.

Σε ανύποπτο χρόνο, ο βραβευμένος με το Nobel Φυσικής (1921) Albert Einstein δήλωσε ότι, αν δεν γινόταν επιστήμονας, θα γινόταν σίγουρα μουσικός: "Δε θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς να παίζω μουσική. Ζω τα όνειρά μου μέσα από τη μουσική. Παρατηρώ τη ζωή μου μέσα από τη μουσική...Γνωρίζω ότι τη μεγαλύτερη απόλαυση στη ζωή μου την έδωσε το βιολί μου".

O Einstein ήταν ένας εξαιρετικός βιολονίστας. O ίδιος έλεγε ότι ο λόγος που έγινε τόσο έξυπνος ήταν αυτή η ενασχόλησή του με το βιολί. Η μουσική δεν ήταν γι' αυτόν μόνο χαλάρωση, τον βοηθούσε και στην εργασία του. Ήταν λάτρης του Mozart και του Bach.

Η δεύτερη γυναίκα του, Έλσα, δίνει μια άποψη της οικογενειακής ζωής τους στο Βερολίνο:

"Ως μικρό κορίτσι ερωτεύτηκα τον Albert επειδή με το βιολί του ερμήνευε τόσο όμορφα τον Mozart"..."Παίζει επίσης και πιάνο. Η μουσική τον βοηθά όταν επεξεργάζεται τις θεωρίες του. Πηγαίνει στο γραφείο του, έρχεται πίσω, παίζει μερικές συγχορδίες στο πιάνο, κάτι γράφει και επιστρέφει στο γραφείο του". Αργότερα, όταν έγινε διάσημος πιά φυσικός, τον καλούσαν να παίξει σε φιλανθρωπικά κοντσέρτα, πράγμα το οποίο με πολλή προθυμία αποδεχόταν. Σε κάποια τέτοια εκδήλωση, ένας κριτικός – ο οποίος προφανώς δεν γνώριζε τον πραγματικό λόγο της φήμης του Einstein- έγραψε: "Ο Einstein παίζει εξαιρετικά. Παρόλαυτα, η παγκόσμια φήμη του δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Υπάρχουν πολλοί βιολονίστες που παίζουν εξίσου καλά."

Πολλά επιστημονικά πειράματα και μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί για να αποκαλυφθεί η δύναμη της μουσικής στον άνθρωπο. Μέχρι και το 1970, το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας είχε να κάνει με την επίδραση του ρυθμού και του τέμπο. Ανακαλύφθηκε, λοιπόν, ότι η αργή μουσική μπορούσε να επιβραδύνει τον καρδιακό παλμό και τον αναπνευστικό ρυθμό, ενώ η πιο "γρήγορη" μουσική είχε τα αντίθετα αποτελέσματα.

Από τότε μέχρι σήμερα, η έρευνα στον τομέα αυτό έχει προχωρήσει σε νέες σημαντικές ανακαλύψεις. Μία απ' αυτές, όπως διαπιστώνεται από τα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα, είναι ότι η μουσική επηρεάζει το πλάτος και τη συχνότητα των εγκεφαλικών κυμάτων.

Η μουσική προκαλεί πολλαπλές αντιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Ο ρυθμός, ένα σημαντικό στοιχείο της μουσικής, οργανώνει τη σωματικές κινήσεις και είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το ανθρώπινο σώμα. Παραδοσιακά, σε όλους τους πολιτισμούς, αγροτικές ή μη εργασίες, που απαιτούσαν σωματική επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα, πολύ συχνά συνοδεύονταν με ρυθμικά τραγούδια χωρίς τη συνοδεία μουσικού οργάνου (a capella), που σκοπό είχαν το συγχρονισμό των κινήσεων και την αύξηση της παραγωγικότητας, ενώ ταυτόχρονα μείωναν το αίσθημα της κούρασης και της ανίας.

Η μουσική είναι μέρος της βιολογικής μας κληρονομιάς. Το σώμα εμπεριέχει ρυθμό με την έννοια του καρδιακού παλμού, του ρυθμού του βαδίσματος, του αναπνευστικού ρυθμού κ.α. Τα πρώτα μας ρυθμικά ερεθίσματα ως έμβρυα, κατά την ενδομήτρια ζωή, είναι οι καρδιακοί σφυγμοί της μητέρας, ενώ από τα πρώτα ακουστικά ερεθίσματα είναι ο ήχος της ροής του αίματος της.

Πειράματα έχουν δείξει ότι η μουσική μπορεί να ερεθίσει τα πεπτίδια στον εγκέφαλο και να προκαλέσει την παραγωγή ενδορφινών, των φυσικών οπιούχων του οργανισμού, προκαλώντας ένα αίσθημα ευφορίας, αλλάζοντας τη διάθεση και το συναίσθημα, ενώ η ακρόαση μουσικής με ρυθμική συχνότητα 60 παλμών ανά λεπτό προκαλεί επιβράδυνση των καρδιακών σφυγμών και μείωση της αρτηριακής πίεσης. Έτσι, το σώμα χαλαρώνει, ενώ δίνει τη δυνατότητα στο μυαλό να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα.

Γνωρίζοντας, προφανώς ενστικτωδώς, τη δύναμη της μουσικής, ο Σκωτσέζος συγγραφέας Arthur Conan Doyle (1859-1930), επεφύλασσε πάντα για τον φανταστικό ήρωά του Sherlock Holmes (αεικίνητο και εφευρετικότατο ντέντεκτιβ με ταλέντο στην επίλυση μυστηρίων) στιγμές ηρεμίας στους καθημερινούς φρενήρεις ρυθμούς του. Ο Holmes χαλάρωνε παίζοντας το αγαπημένο του μουσικό όργανο, το βιολί.

Αποδεδειγμένα, η μουσική μπορεί να ενεργοποιήσει τη ροή αποθηκευμένης μνήμης και φαντασιακού υλικού κατά μήκος του μεσολοβίου (ή "πυλώδους σώματος"), της γέφυρας, δηλαδή, που ενώνει το δεξί με το αριστερό εγκεφαλικό ημισφαίριο. Αυτή η σύνδεση είναι σημαντική για τον ταχύ συντονισμό και τις αμφιδέξιες κινήσεις, όπως αυτές που εκτελούν τα χέρια ενός πιανίστα. Αυτή η σύνδεση εξηγεί και κάτι επιπλέον. Το δεξί εγκεφαλικό ημισφαίριο είναι συνδεδεμένο με το συναίσθημα, ενώ το αριστερό με τη νόηση. Η μουσική βοηθά, λοιπόν, αυτά τα δύο στοιχεία της ανθρώπινης προσωπικότητας να λειτουργούν αρμονικά.

Ένα άλλο στοιχείο της μουσικής, που βοηθά στην οργάνωση του ανθρωπίνου εγκεφάλου, είναι η τάξη, η φόρμα, οι αναλογίες, οι αλληλουχίες και όλα αυτά τα στοιχεία που χρησιμοποιεί και η μαθηματική λογική. Ενδεχομένως, γι' αυτό το λόγο λένε ότι η μουσική μοιάζει με τα μαθηματικά. Η μουσική δημιουργεί στον εγκέφαλο τις απαραίτητες συνδέσεις που μας διευκολύνουν να κάνουμε επαγωγικές ή παραγωγικές συλλογιστικές πορείες, όπου αυτό είναι απαραίτητο στις καθημερινές, σχολικές, επαγγελματικές ή ακαδημαϊκές μας υποχρεώσεις.

Ένα ιδιαίτερο παράδειγμα της δύναμης της μουσικής είναι η περίπτωση του Βασιλιά Γεωργίου Ι της Αγγλίας, ο οποίος είχε πρόβλημα ελλειπούς μνήμης και διαχείρισης άγχους. Είχε διαβάσει στη Βίβλο την ιστορία του Βασιλιά Σαούλ και αναγνώρισε ότι υπήρχε ομοιότητα, καθώς και εκείνος αντιμετώπιζε παρόμοια προβλήματα. Ακόμα, διάβασε ότι ο Σαούλ έλυσε αυτά τα προβλήματα με τη χρήση ειδικής μουσικής. Έτσι, ο Βασιλιάς Γεώργιος ζήτησε από τον συνθέτη Georg Friedrich Haendel να του γράψει κάτι ιδιαίτερο, που θα τον βοηθούσε, κατά τρόπο ανάλογο με αυτόν του Σαούλ, να αντιμετωπίσει τα προβλήματα συγκέντρωσης και άγχους. Ο Haendel, γι' αυτό το σκοπό έγραψε τη "Μουσική των Νερών".

Ένα από τα ιδιαίτερα οφέλη της μουσικής εκπαίδευσης είναι η ενίσχυση της αυτοπειθαρχίας. Ο Δρ Shinichi Suzuki (γεννημένος στη Nagoya της Ιαπωνίας το 1898, γιος του πρώτου και μεγαλύτερου κατασκευαστή βιολιών της Ιαπωνίας), ιδρυτής της ομώνυμης, διεθνούς αναγνωρισμένης, μουσικής εκπαιδευτικής μεθόδου (ΜέθοδοςSuzuki), κάποτε είπε "Η γνώση δεν είναι δεξιότητα. Η γνώση επί δέκα χιλιάδες φορές είναι δεξιότητα." Απαιτείται τεράστιο απόθεμα υπομονής και συγκέντρωσης για να μπορέσει κάποιος να αναλύσει ένα μουσικό έργο και να επικεντρωθεί στην τμηματική μελέτη του για μεγάλες χρονικές περιόδους. Στον τομέα της μουσικής, η αυτοπειθαρχία μπορεί να καλλιεργηθεί από πολύ μικρή ηλικία. Οι μικροί μαθητές μπορούν να ξεκινήσουν με ένα ολιγόλεπτο μάθημα, και αρκετά γρήγορα να μπορούν να εστιάζουν την προσοχή τους για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Το αποτέλεσμα μπορεί εύκολα να παρατηρηθεί σε συναυλίες και ρεσιτάλ, όπου δεκάδες νέοι μουσικοί παρακολουθούν ήσυχα και προσεκτικά για μία ώρα ή και περισσότερο.

Θρυλικοί πιανίστες, όπως ο Artur Rubinstein και ο Vladimir Horowitz, απεχθάνονταν την πρακτική μελέτη στο πιάνο. Από τη μια μεριά ο Rubinstein, στον οποίο δεν άρεσε καθόλου η ιδέα να κάθεται με τις ώρες μπροστά από ένα πιάνο, από την άλλη ο Horowitz, ο οποίος φοβόταν ότι η εναλλαγή της αίσθησης, της αφής και του ήχου διαφορετικών οργάνων, πέρα από το αγαπημένο του Steinway, θα έβλαπταν την απόδοσή του. Το κοινό σημείο και των δύο ήταν η ατέλειωτες ώρες νοητικών ή "νοερών" προβών. Η νοητική εικονοπλασία είναι ικανή να ενεργοποιήσει τα ίδια σημεία του εγκεφάλου όπως και η πρακτική εξάσκηση.

Εξάλλου, η ενεργή συμμετοχή σε μουσικά δρώμενα αυξάνει την αυτοεκτίμηση και κατ' επέκταση τις κοινωνικές δεξιότητες των νέων. Έρευνες έχουν δείξει ότι ομαδικά πολιτιστικά δρώμενα που περιλαμβάνουν συγχρονισμό (όπως ο χορός, το τραγούδι, τα μουσικά σύνολα) ενισχύουν, κατ' αρχήν το αίσθημα αποδοχής των συμμετεχόντων, και κατά δεύτερον τη συνεργασία και την επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη.

Τα δεδομένα δείχνουν ότι η μακρά ενασχόληση με τη μουσική εξασκεί τον εγκέφαλο και όχι μόνο. Το να παίζει κανείς ένα μουσικό όργανο απαιτεί συντονισμό αρκετών λειτουργιών, της όρασης, της ακοής, της αφής, του σχεδιασμού και συγχρονισμού κινήσεων, της ερμηνείας συμβόλων, της συναισθηματικής έκφρασης, της επικοινωνίας. Η μουσική θα πρέπει να θεωρείται και να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της βασικής εκπαίδευσης του παιδιού ή του ενήλικα, δημιουργώντας είτε συνειδητούς ακροατές είτε άρτιους μουσικούς, οπωσδήποτε, όμως, ολοκληρωμένους και υγιείς ανθρώπους.

Διάσημοι που παίζουν μουσικοί:

Alexander Graham Bell (1847 – 1922). Επινόησε το τηλέφωνο πρίν κλείσει τα 30. Έπαιζε πιάνο, κυρίως αυτοδίδακτος.

Thomas Edison (1847 - 1931) – Από τους πιο παραγωγικούς εφευρέτες με πάνω από 1093 πατέντες, εφήυρε μεταξύ άλλων τον ηλεκτρικό λαμπτήρα και το φωνόγραφο. Έπαιζε πιάνο.

Charlie Chaplin (1889 - 1977) – Διάσημος Βρετανός ηθοποιός, έπαιζε ακκορντεόν.

Mahatma Gandhi (1869 – 1948) – Ηγέτης του Ινδικού Εθνικού Κινήματος, γνωστός για τις ειρηνικές του μεθόδους επίλυσης αντιπαραθέσεων. Λέγεται πως έπαιζε κοντσερτίνα (είδος ακκορντεόν). Όπως έλεγε και ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του "Η μελίρρυτη μελωδία με συγκίνησε βαθύτατα, και την έπαιξα στην κοντσερτίνα που ο πατέρας μου είχε αγοράσει."

Charles Dickens (1812 - 1870) – Βρετανός συγγραφέας, γνωστός για τις νουβέλες του, συμπεριλαμβανομένης "Χριστουγεννιάτικη Ιστορία" . Έπαιζε ακκορντεόν.

Neil Armstrong (γεννημένος 1930) – Γνωστός ως ο πρώτος αστροναύτης που περπάτησε στο φεγγάρι. Παίζει κόρνο βαρύτονο.

Woody Allen Σκηνοθέτης, Σεναριογράφος, Ηθοποιός, παίζει κλαρινέτο.

Πηγή: Ωδείο Όπερα

Η ιστοσελίδα vodafone.gr/bsafeonline αποτελεί βασικό εργαλείο ενημέρωσης ενός ολοκληρωμένου προγράμματος της Vodafone, «bsafeonline». Το πρόγραμμα περιλαμβάνει μία σειρά από πρωτοβουλίες της εταιρείας με στόχο να εξοικειώσει και να ενημερώσει γονείς, και εκπαιδευτικούς για τις δημοφιλείς διαδικτυακές υπηρεσίες (facebook, twitter, blogs, forums, εφαρμογές/apps, διαδικτυακή τηλεφωνία και τηλεόραση), καθώς και τις προκλήσεις με τις οποίες μπορεί να έρθουν αντιμέτωποι οι ίδιοι, αλλά και τα παιδιά, κατά την πλοήγησή στο διαδίκτυο.

Πληροφορίες για την ασφαλή χρήση του διαδικτύου είναι διαθέσιμες και σε έντυπη μορφή μέσα από τον ανανεωμένο «Οδηγό για Γονείς», ο οποίος διατίθεται στα καταστήματα Vodafone, αλλά και από την ιστοσελίδα της εταιρείας vodafone.gr/bsafeonline. Ο ανανεωμένος Οδηγός, ο οποίος ήρθε να αντικαταστήσει το πρώτο έντυπο που κυκλοφόρησε για γονείς στην Ελλάδα το 2007, έχει δημιουργηθεί σε συνεργασία με δύο έγκριτους φορείς, την Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο διαδίκτυο και την Ελληνική Εταιρεία Κοινωνικής Παιδιατρικής και Προαγωγής της Υγείας.

Στο πλαίσιο του προγράμματος bsafeonline, η Vodafone έχει ήδη πραγματοποιήσει ενημερωτικές ημερίδες σε συνεργασία με ειδικούς επιστήμονές, σε 6 πόλεις της Ελλάδας και έχει ήδη προγραμματίσει και άλλες μέσα στους επόμενους μήνες. Παράλληλα, η Vodafone συμμετέχει στο 1ο Συνέδριο Ασφαλούς Πλοήγησης, που διοργανώνει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, για την Παγκόσμια Ημέρα Ασφαλούς Πλοήγησης στο Διαδίκτυο.

Το πρόγραμμα εντάσσεται στο πολύπλευρο πρόγραμμα Εταιρικής Υπευθυνότητας που εφαρμόζει η Vodafone και περιλαμβάνει πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην ολοκληρωμένη ενημέρωση του κοινού, σχετικά με την ασφαλή χρήση του διαδικτύου.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Προκρούστης ήταν ληστής στην περιοχή των Μεγάρων, έβαζε τους περαστικούς με το ζόρι στο σιδερένιο κρεβάτι του και αν ήταν μακρύτεροι από το κρεβάτι τούς ακρωτηρίαζε για να ταιριάζουν στο μέγεθος, ενώ αν ήταν κοντύτεροι τούς τραβούσε μέχρι να φτάσουν στο μήκος του κρεβατιού.

Ο Θησέας σκότωσε τον Προκρούστη στο ίδιο του το κρεβάτι, και επειδή ήταν μεγαλύτερος από το κρεβάτι του έκοψε το κεφάλι και τα πόδια. 'Έτσι έμεινε ως έκφραση η «προκρούστεια κλίνη» για τις περιπτώσεις που κάτι προσαρμόζεται με τη βία στο μέγεθος κάποιου.

Αναρωτιέστε τώρα σε τι χρησιμεύουν οι αναφορές μου στη μυθολογία και πως συνδέονται με τον σύγχρονο άνθρωπο.

Ο Προκρούστης ήρθε αυθόρμητα στη σκέψη μου καθώς διάβαζα μία ανάρτηση σε blog ενός ανώνυμου συμπολίτη ο οποίος έβαλλε εναντίον των αδέσποτων της πόλης μας και κυρίως εναντίον των ανθρώπων που τα φροντίζουν.

Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι μπροστά σε μια τέτοια άποψη.

Η «λύση» που αβίαστα προτείνεται, από τους συνήθως ανώνυμους συντάκτες αυτών των δημοσιευμάτων, είναι να αφεθούν τα αδέσποτα ατάιστα στην τύχη τους ή μάλλον στην ατυχία τους και οι φιλόζωοι να απολογηθούν για το φοβερό ατόπημα που έχουν διαπράξει, δηλαδή το τάισμα και τη φροντίδα των αδέσποτων ζώων.

O Προκρούστη έδινε τέτοιες «λύσεις», ήταν αυτός ο οποίος έδειξε στην ανθρωπότητα τον πιο εύκολο τρόπο επίλυσης των προβλημάτων, ό,τι δεν μας αρέσει το βάζουμε στην κλίνη και το κόβουμε, το ξεφορτωνόμαστε, απαλλασσόμαστε από το «κακό», ο πραγματικά υπεύθυνος δεν μας ενδιαφέρει, στόχος μας δεν είναι η γνώση του προβλήματος αλλά η απαλλαγή μας από αυτό.

Εν ολίγοις οι φιλόζωοι θεωρούνται υπεύθυνοι για την επιβίωση των αδέσποτων.

"O tempora! O mores", Ω! καιροί! Ω! ήθη! αναφώνησε ο Κικέρωνας με αγανάκτηση τον 1ο αιώνα π.X. για την ανηθικότητα και την χαλάρωση των ηθών στη διοίκηση."O tempora! O mores", αναφωνώ και εγώ στον 21ο αιώνα μ.X, για την χαλάρωση των ηθών στην κοινωνία.

Μέχρι τώρα γνώριζα ότι κάποιος μπορεί να κατηγορηθεί για το θάνατο κάποιου, όμως να κατηγορείται γιατί βοηθά κάποιον να επιβιώσει είναι πρωτάκουστο, αδιανόητο, πρωτοφανές, δε νομίζετε;

Αν και το θέμα των αδέσποτων δεν είναι καινούργιο συστηματικά ξεχνάμε κάποια πράγματα.

Τα αδέσποτα ζώα δεν φυτρώνουν, ούτε πολλαπλασιάζονται με τη γύρη, βρίσκονται στους δρόμους διότι κάποιοι «ανεύθυνοι» συμπολίτες μας τα «αγόρασαν» ως αντικείμενα γι' αυτούς ή τα παιδιά τους και όταν αντιλήφθηκαν ότι τους «επιβάρυναν» – αναίσχυντα, αδιάντροπα και ανερυθρίαστα -τα πέταξαν στο δρόμο, αδιαφορώντας για την επιβίωσή τους καθώς και για το παράδειγμα που δίνουν στα παιδιά τους.

Διότι όταν ένα παιδί μαθαίνει ότι μπορεί να ξεφορτωθεί το «ζώο-αντικείμενο» τόσο εύκολα χωρίς καμία ηθική ή άλλη επίπτωση, τότε στη διάρκεια της ενήλικης ζωής του θα συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο, αυτόν που διδάχθηκε από τους γονείς του τόσο απέναντι σε ένα άλλο ζώο αλλά και σε ένα ηλικιωμένο, ανάπηρο ή σε οποιονδήποτε θεωρήσει κατώτερό του ή βάρος του.

Με άλλα λόγια θα συμβεί αυτό που έλεγε ο Τζων Λόκ «Οι άνθρωποι που ευχαριστιούνται όταν κατώτερα πλάσματα υποφέρουν ή καταστρέφονται, δεν πρόκειται να νιώσουν συμπόνια ή καλοσύνη ούτε και για τους συνανθρώπους τους».

Τα ζώα λοιπόν αυτά αφού πετάχτηκαν στο δρόμο βρέθηκαν σε μια σκληρή πραγματικότητα, χωρίς φαγητό, νερό, κάτω από ιδιαίτερα υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες.

Πολλά από αυτά, δυστυχώς, έπεσαν θύματα κακομεταχείρισης συμπολιτών μας οι οποίοι αποφάσισαν να καθαρίσουν τον τόπο τους από ότι τους «ενοχλούσε» – άλλες πιο σημαντικές ενοχλήσεις που υφίστανται οι ίδιοι άνθρωποι, τις υπομένουν με χαρακτηριστική καρτερικότητα και αυτό διότι έμαθαν να αντιδρούν μόνο σε αυτόν που θεωρούν πιο αδύναμο.

Με όσα έχουν ειπωθεί μέχρι τώρα μπορούμε να φτιάξουμε ένα κάδρο-πάζλ, τοποθετώντας πάνω σε αυτό μικρά κομματάκια πάζλ με όσους έχουν ήδη αναφερθεί και αποτελούν μέρος του προβλήματος –τα αδέσποτα, αυτούς που παρατάνε τα αδέσποτα, τους φιλόζωους, αυτούς που ενοχλούνται από τους φιλόζωους.

Όμως πριν κρεμάσουμε ολοκληρωμένο το κάδρο στον τοίχο της πόλης μας, θα πρέπει να προσθέσουμε σε αυτό το μεγαλύτερο κομμάτι του, την καθ' ύλην αρμόδια, τη Δημοτική Αρχή των Ιωαννίνων, η οποία με χαρακτηριστική ηρεμία, αταραξία και ασυγκινησία που θα τις ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί φιλόσοφοι δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν μιλάει, δεν πράττει, το μόνο που κάνει είναι με την απραξία της να συναινεί σε ότι δεν έκανε η προηγούμενη δημοτική αρχή.

Ζούμε σε αυτή την πόλη μια παράλογη κατάσταση χρόνια τώρα, όπου τα θύματα καλούνται να δώσουν τη λύση και αυτοί που βοηθούν τα θύματα κατηγορούνται, το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα είναι ότι τους υπεύθυνους πολίτες τους τιμωρούμε και τους ανεύθυνους πολιτικούς τους επιβραβεύουμε με την ψήφο μας για να ακολουθήσουν την ίδια πολιτική.

Το πρόβλημα των αδέσποτων δεν λύνεται με το να μην τα ταΐσουμε, είναι ανήθικο και απάνθρωπο να αφήνουμε ζώα να πεθαίνουν μπροστά μας διότι κάποιοι ανεγκέφαλοι τα παράτησαν και επειδή η Δημοτική αρχή αδρανεί ή καλύτερα κοιμάται διαιωνίζοντας το πρόβλημα.

Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα συμβεί αν κάποιος παίρνοντας αφορμή από τα παραπάνω θεωρήσει πως με το ίδιο μαγικό ραβδάκι θα μπορούσε να απαλλαγεί η ανθρωπότητα και από τους άστεγους που συνεχώς αυξάνονται και από τους ηλικιωμένους- αφού το χαρακτηριστικό του 21ου αι. είναι η γήρανση του παγκόσμιου πληθυσμού- αιτιολογώντας αυτή του την ενέργεια ως προσπάθεια μείωσης των εξόδων περίθαλψης ώστε να μην αυξάνονται τα ελλείμματα.

Ελπίζω να μην δίνουμε ιδέες στους πολιτικούς μας- σκέψη υπερφίαλη βέβαια, δεν χρειάζονται τη βοήθειά μας διότι αυτοί μόνο τέτοιου είδους πρακτικές επίλυσης των προβλημάτων εφαρμόζουν.

Οι άνθρωποι που ταΐζουν τα αδέσποτα το κάνουν όχι γιατί θεωρούν τους εαυτούς τους υπεύθυνους, αλλά γιατί η ευαισθησία τους και η ανθρωπιά τους δεν τους επιτρέπει να νοιώθουν δίπλα τους ένα πλάσμα να πεινάει, να διψάει, να παλεύει να επιβιώσει, να κακοποιείται και αυτοί να λειτουργούν σαν να μην τρέχει τίποτε.

Είναι οι ίδιοι που προσφέρουν και σε άλλες ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, διότι πιστεύουν ότι κάθε πλάσμα που υπάρχει σε αυτό τον κόσμο έχει τουλάχιστον δικαίωμα σε μία αξιοπρεπή ζωή, έχει δικαίωμα στην ευζωία.

Οι περισσότεροι από αυτούς είναι συνήθως άνθρωποι που προσφέρουν από το υστέρημά τους για την τροφή, τις στειρώσεις και την φροντίδα αυτών των ζώων.

Δείχνουν την ανθρωπιά τους προσφέροντας, χωρίς να περιμένουν να πάρουν πίσω τίποτε και αντί να είμαστε ευγνώμονες προς αυτούς και να υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της ανιδιοτελούς αγάπης τους, τους πετάμε ευθύνες που ανήκουν σε άλλους.

Στη συνέχεια παραθέτω κάποια σημεία από ένα άρθρο του Γ.Φραντζεσκάκη, στο οποίο ένας γερμανός πανεπιστημιακός της βιοηθικής αναφέρεται στην παρεξηγημένη έννοια της φιλοζωίας: «...η φιλοζωία είναι μια συνιστώσα της ανθρώπινης ύπαρξης, το να τη διαχωρίζουμε από αυτή είναι σαν να την περιφρονούμε. Φιλοζωία δεν υπάρχει ως αυτόνομη πρακτική, αν είσαι άνθρωπος, συμφιλιωμένος με το περιβάλλον σου η φιλοζωία ενσωματώνεται στην οντότητά σου.

Αν έχεις κατατμηθεί σε άνθρωπο-εργαζόμενο, άνθρωπο-καταναλωτή, άνθρωπο-διεκδικητή και πάει λέγοντας, την παρερμηνεύεις ως επί μέρους ασχολία για τους «ηθικά ανώτερους», τους χομπίστες και τους αργόσχολους. Η φιλοζωία είναι μια ακούσια λειτουργία, όπως η αναπνοή, η κυκλοφορία του αίματος, η πέψη»

Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι τη φιλοζωία δεν την επιλέγεις, την έχεις μέσα σου, όπως έχεις μέσα σου την αγάπη για τον συνάνθρωπο σου, τον ανήμπορο, τον ηλικιωμένο, τα παιδιά.

Δεν μπορεί να αγαπάς τους ανθρώπους και να μην ενδιαφέρεσαι για τα ζώα, ούτε το αντίθετο μπορεί να συμβεί.

Όσοι λοιπόν επιθυμείτε να συμμορφώσετε τους φιλόζωους μπορείτε να κάνετε κάτι απλό: αντί να τους ζητάτε να μην ταΐζουν τα ζώα, ζητείστε τους να μην αναπνέουν και αν αυτό επιτευχθεί τότε ως άξιοι συνεχιστές του Προκρούστη θα καθαρίσετε από αυτούς.

Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να συμμορφώσετε και τα αδέσποτα ώστε να μην σας ενοχλούν, ζητείστε από αυτά να μην τρώνε όταν τα ταΐζουν, να ξεχάσουν το ένστικτο της επιβίωσης, τελειώσατε και με αυτά.

Αλλά πριν ζητωκραυγάσετε για τα αποτελέσματα του έργου σας και αν θέλετε να αποδώσετε δικαιοσύνη τοποθετείστε στην «προκρούστεια κλίνη» τους πραγματικούς υπεύθυνους, αυτούς που ψηφίζονται για να κάνουν έργο και σιωπούνε, αυτούς στους οποίους ποτέ δεν αναφέρεστε.

Και όταν αυτοί με σπαραξικάρδιο ύφος σας πούνε ότι θέλουν να λύσουν το πρόβλημα αλλά η οικονομική κρίση δεν τους το επιτρέπει θυμίστε τους ότι το πρόβλημα με τα αδέσποτα δεν είναι καινούργιο, αλλά έκανε την εμφάνιση του τη δεκαετία του '80 ως αποτέλεσμα της ευμάρειας των ανθρώπων και της πολιτισμικής μας χρεοκοπίας η οποία προηγήθηκε της οικονομικής.

Το πρόβλημα διογκώθηκε τα επόμενα είκοσι χρόνια, χρόνια οικονομικής άνθισης, παχιών αγελάδων και όχι οικονομικής κρίσης.

Τριάντα χρόνια μετά το πρόβλημα δεν λύθηκε όχι γιατί δεν μπορούσαν να το λύσουν αλλά γιατί ποτέ δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με αυτό όπως και με τόσα άλλα.

Το πρόβλημα θα είχε εξαλειφθεί, όπως και σε άλλες χώρες με ελάχιστους πόρους, αν η Δημοτική Αρχή συντονισμένα βοηθούσε τους ανθρώπους να αλλάξουν κουλτούρα και στάση σε ότι αφορά τη σχέση τους με τα ζώα, αν ο Δημοτική Αρχή προχωρούσε σε στειρώσεις ενημερώνοντας και τους Δημότες για την αναγκαιότητά τους και αν εφαρμόζονταν οι νόμοι για την εκμετάλλευση, κακοποίηση και εγκατάλειψη των ζώων.

Αν σας δούνε ανυποχώρητους θα πάνε στην επόμενη συνηθισμένη δικαιολογία τους, θα σας πούνε ότι δεν φταίνε αυτοί ήταν άλλοι στις θέσεις τους, θυμίστε τους τότε πως οι αρχές και οι θεσμοί είναι πάνω από πρόσωπα και έχουν συνέχεια όταν επιλέγεις να τους υπηρετήσεις.

Μετά από αυτό χάνοντας την ψυχραιμία τους και με αλαζονικό ύφος θα σας πούνε «μα εσείς μας ψηφίζατε, τι θέλετε τώρα;» Εεε!!! τότε μη τους λυπηθείτε, βάλτε τους πάνω στην «κλίνη του Προκρούστη» και τραβήξτε τους να μεγαλώσουν γιατί το ηθικό τους ανάστημα μικρό ήταν και μικρό παραμένει.

Η επικαιρότητα του μύθου είναι προφανής, δεν νομίζετε; Φτάνει να αντιληφθούμε ποιος είναι ο Προκρούστης, ποιος είναι ο Θησέας και ποιοί οι ανυποψίαστοι περαστικοί.

Σε μια εποχή οικονομικών, πολιτιστικών ή τεχνητά διαμορφωμένων κρίσεων η δική μου κρίση και συνείδηση το μόνο που μου υπαγορεύει είναι να δηλώσω δημόσια το σεβασμό μου απέναντι σε όλους αυτούς που ζούνε δίπλα μου με ανθρώπινη υπόσταση και βρέθηκαν άδικα στο εδώλιο του κατηγορουμένου σαν σύγχρονοι Ντρέιφους .

Ιωάννινα 1/Φεβρουαρίου/2012

Ευαγγελία Δαβή

Δημότισσα Ιωαννιτών