Του ΑΛΕΞΗ ΤΖΟΒΑΡΑ*

Ας ξεκινήσουμε αυτή τη φορά με λίγη ιστορία. Το 1979 η Ελλάδα γίνεται μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα επόμενα χρόνια η χώρα γνωρίζει πρωτοφανή ανάπτυξη, η οποία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 και κορυφώθηκε το 2004 με την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων. Όλα αυτά τα χρόνια θα υπάρξει τεράστια οικονομική ευημερία. Θα δημιουργηθεί μια ισχυρή μεσαία τάξη. Το χρήμα ρέει άφθονο. Ο κόσμος έχει αρχίσει να επενδύει σε ακριβά σπίτια, ακριβά αυτοκίνητα, ακριβά ρούχα. Ζει μια πολυτελή ζωή που δεν έχει προηγούμενο. Έχει κάνει σκοπό της ζωής του την απόκτηση όσων περισσότερων αγαθών μπορεί.
Ξαφνικά, το 2008, μη έχοντας συνέλθει ακόμα από το 'μεθύσι', που έφερε το πάρτι των Ολυμπιακών Αγώνων, πάνω από την Ελλάδα άρχισαν να μαζεύονται σύννεφα. Τα σύννεφα άρχισαν να δημιουργούν ανησυχία. Η ανησυχία έγινε τρόμος, αφού αυτά αντικαταστάθηκαν από την καταιγίδα. Μνημόνιο 1, μνημόνιο 2, μνημόνιο 3. Φτώχεια, θλίψη, ανεργία, αυτοκτονίες χαρακτηρίζουν την άλλοτε 'γη της επαγγελίας'. Το σκηνικό άλλαξε ριζικά. Πλέον, όλοι χάσαμε τη γη κάτω από τα πόδια μας. Τα πράγματα έγιναν πολύ δύσκολα για μια κοινωνία που είχε μάθει να εξαρτιέται από το χρήμα. Μια κοινωνία που «ευνούχισε» τις επόμενες γενιές προσφέροντας υλικά αγαθά και όχι αξίες.
Αξίες! Άραγε ποιος θυμάται καν την πραγματική έννοια της λέξης αυτής όλα αυτά τα χρόνια; Ποιος έδωσε, μάλλον, σημασία σε αυτή την έννοια, αφού όλοι μας προσπαθούσαμε να κυνηγήσουμε τα ματαιόδοξα και υλιστικά μας όνειρα;
Μήπως, όμως, όλη αυτή η καταιγίδα μας έδωσε τη δυνατότητα να αναρωτηθούμε και να στρέψουμε το ενδιαφέρον μας στις ανθρώπινες αξίες, τελικά;
Πλέον, παρατηρείται πως στην πλειοψηφία μας, οι Έλληνες, απελευθερωμένοι πια από το ανεξέλεγκτο κυνήγι των τελευταίων δεκαετιών της ανακάλυψης του δικού μας «ελ ντοράντο» και από το να αποκτήσουμε όλα τα υλικά αγαθά του κόσμου, έχουμε αρχίσει να συνειδητοποιούμε την πραγματική φύση της ανθρώπινης υπόστασης.
Δεν βλέπουμε πια τον κόσμο εγωκεντρικά προσπαθώντας να ικανοποιήσουμε μόνο τις προσωπικές μας ανάγκες, αλλά σκύβουμε πάνω από τα προβλήματα του συνανθρώπου μας. Αν έχουμε έστω την ελάχιστη δυνατότητα θα δώσουμε το χέρι μας σε κάποιον που χρειάζεται τη βοήθειά μας. Ο εθελοντισμός ευημερεί. Όλοι μας προσφέρουμε με τον τρόπο μας για τον διπλανό μας, που καταλαβαίνουμε πως περνάει το ίδιο δύσκολα ή και χειρότερα από εμάς είτε δίνοντας τρόφιμα, είτε βοηθώντας σε συσσίτια, είτε χαρίζοντας ρούχα, είτε ακόμα και με το να προσευχόμαστε για αυτόν.
Η ματαιοδοξία και ο εγωκεντρισμός πλέον έχει αντικατασταθεί από την αλληλεγγύη. Οι πινακίδες έξω από τα σπίτια μας που είχαν την επιγραφή 'ιδιωτική περιοχή: οι παραβάτες τιμωρούνται' πλέον έχουν αντικατασταθεί με αυτές που γράφουν 'Δωρεάν φαγητό και στέγη'. Αυτό είναι το μεγάλο μας κέρδος από αυτή την δύσκολη περίοδο που περνάμε σαν λαός. Αυτή είναι η μεγάλη μας νίκη. Η καταιγίδα θα περάσει. Θα γίνει απλή βροχή. Η βροχή θα γίνει ψιχάλα. Η ψιχάλα ουράνιο τόξο.
Το ερώτημα, όμως, είναι πώς θέλουμε να ήμαστε όταν έρθει το ουράνιο τόξο; Να διατηρήσουμε τη νέα μας υπόσταση, την πραγματική ή να επιστρέψουμε σε αυτή που είχε δημιουργηθεί λόγω των συνθηκών, όπου το μόνο που μας ένοιαζε ήταν η προσωπική μας και μόνο ανάπτυξη και ευημερία;
Η απάντηση βρίσκεται σε εμάς. Εμείς αποφασίζουμε. Ο ανθρωπος μαθαίνει από τα λαθη του. Μόνο ο ανόητος κάνει το ίδιο λάθος. Ευελπιστώ πως δεν ήμαστε ανόητοι.

* Ο Αλέξης Τζοβάρας είναι απόφοιτος ΦΠΨ, με κατεύθυνση στην Ψυχολογία και μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Πλύμουθ Αγγλίας

 
Συνέντευξη με τον κ. Παναγιώτη Κεντιστό, Διευθύνοντα Σύμβουλο του Εκπαιδευτικού Ομίλου ΓΡΑΨΑ
-Κύριε Κεντιστέ, αντέχει το franchise στην κρίση?
-Το θετικό της κρίσης είναι ότι πετάει έξω αυτούς που παρέχουν χαμηλή ποιότητα στους «πελάτες» τους για το εύκολο κέρδος. Αν παρέχεις άριστο προϊόν, κάτι που δεν θα βρουν αλλού, τότε οι άνθρωποι θα έρθουν σε σένα. Αυτές οι επιχειρήσεις και αυτά τα franchise έχουν μέλλον στην κρίση. Εμείς, όχι μόνο δεν πέσαμε το 2012 αλλά σημειώσαμε αύξηση δικτύου 27% και κάτι ανάλογο αναμένουμε και για το 2013.
- Γιατί να γίνει κάποιος franchisee του Εκπαιδευτικού Ομίλου ΓΡΑΨΑ;
- Τα «ΓΡΑΨΑ» δεν είναι κοινά Κέντρα Ξένων Γλωσσών. Το μέσο «ΓΡΑΨΑ» έχει με στοιχεία Μητρώου Μαθητών που είναι φορολογικό βιβλίο, πάνω από 350 σπουδαστές κάθε χρόνο. Κι αυτό, τη στιγμή που το μέσο άλλο φροντιστήριο έχει πολύ λιγότερους σπουδαστές, 100-150. Είναι το Νο 1 στους νέους ενήλικες από το 1984, ένα κοινό πιο απαιτητικό από  τα παιδιά, ένα κοινό που συγκεντροποιείται στην υψηλή ποιότητα και τιμωρεί τις δήθεν καλές υπηρεσίες. Θα γνωρίζετε ότι έχουμε βραβευθεί από την Ελληνο-Αμερικανική Ένωση και το Γαλλικό Ινστιτούτο. Γι΄ αυτό δεν μας αγγίζει η κρίση!
- Ο νέος franchisee σας χρειάζεται να έχει προηγούμενη σχετική εμπειρία;
- Όχι. Πέραν της εκπαίδευσης στα εγχειρίδια λειτουργίας μας, θα πρέπει να υπολογίζει στη συνεχή υποστήριξη των στελεχών «ΓΡΑΨΑ» που είναι δίπλα στο franchisee 24 ώρες την ημέρα, 365 μέρες το χρόνο. Επίσης, ο νέος franchisee μας θα καρπωθεί τα οφέλη του brand ΓΡΑΨΑ. Στην Αθήνα και στην Πάτρα είμαστε 1οι στην προτίμηση του κοινού μας και, με επίσημα στοιχεία, από τους πρώτους σε διαφημιστική δαπάνη στον κλάδο μας
- Ακούσαμε κάτι πρωτοποριακό, ότι δίνετε και Εγγύηση Επιτυχίας. Ισχύει;
- Ναι, είναι πρωτότυπο αλλά ισχύει. Είναι η Εγγύηση GRAPSA-100. Πιστεύουμε πρώτοι, εμείς, στο franchise «ΓΡΑΨΑ» και θέλουμε να εμψυχώσουμε το νέο franchisee μας, να τον διαβεβαιώσουμε ότι είμαστε κοντά του και δεν πρόκειται να αποτύχει, έχοντας μια πολύ δυνατή «συνταγή», τη συνταγή «ΓΡΑΨΑ» στα χέρια του! Με κερδοφορία και γρήγορη απόσβεση.
Αν την 1η κιόλας χρονιά, δεν εγγράψει το νέο εκπαιδευτήριο, τουλάχιστον 100 σπουδαστές, τότε δεν πληρώνει ούτε 1€ για royalties. Δεν θα ακούσετε πουθενά αλλού κάτι τέτοιο.
- Γιατί ενδιαφέρεστε ειδικά για τα Γιάννενα;
- Τα Ιωάννινα είναι μια από τις 5 πόλεις της περιφέρειας για τις οποίες έχουμε εκπονήσει ειδικό business plan. Σ’  αυτές τις πόλεις το μοντέλο «ΓΡΑΨΑ» θα γνωρίσει μια πολύ ισχυρή ανάπτυξη με αρκετές 100δες σπουδαστές. Εκτός από την Αθήνα είμαστε και στην Πάτρα με 2 μεγάλα εκπαιδευτήρια. Δεν σκοπεύουμε να γεμίσουμε την Ελλάδα με μικρά «μαγαζάκια», αλλά σε επιλεγμένους δήμους, με επιλεγμένους συνεργάτες να φτιάξουμε νέες δυνατές εκπαιδευτικές μονάδες. Και, σημειώστε, όχι με μεγάλο αρχικό κεφάλαιο.
- Ποιος είναι ο ιδανικός franchisee για σας;
- Δεν ψάχνουμε για «επιχειρηματίες». Αναζητούμε ανθρώπους μορφωμένους, με αγάπη για την εκπαίδευση και δυναμικούς. Άνδρες και γυναίκες που επιδιώκουν να δραστηριοποιούνται σε ένα συνεργατικό περιβάλλον, με σχέσεις ακεραιότητας και ειλικρίνειας. Αν κάποιος/α αναγνωρίζει τον εαυτό του σ’ αυτά τα χαρακτηριστικά, τότε το franchise ΓΡΑΨΑ είναι γι΄ αυτόν μια πραγματική επιχειρηματική ευκαιρία!

1.800 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα εξαιτίας του ακάθαρτου νερού και των κακών συνθηκών υγιεινής και αποχέτευσης, λέει η UNICEF

Καθώς ο κόσμος γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Νερού, 22 Μαρτίου, η UNICEF καλεί τις κυβερνήσεις, την κοινωνία των πολιτών και τους απλούς πολίτες να θυμούνται ότι πίσω από τα στατιστικά στοιχεία βρίσκονται τα πρόσωπα των παιδιών.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, περίπου 2.000 παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών πεθαίνουν κάθε μέρα από διαρροϊκές ασθένειες και από αυτούς τους θανάτους περίπου 1.800 συνδέονται με το νερό και την υγιεινή.

«Μερικές φορές επικεντρωνόμαστε τόσο πολύ στους μεγάλους αριθμούς και αποτυγχάνουμε να δούμε τις ανθρώπινες τραγωδίες που κρύβονται πίσω από κάθε στατιστικό στοιχείο», λέει ο Sanjay Wijesekera, επικεφαλής του τομέα Νερού και Υγιεινής της UNICEF.

«Αν 90 σχολικά λεωφορεία γεμάτα με παιδιά του νηπιαγωγείου συγκρούονταν κάθε μέρα, χωρίς επιζώντες, ο κόσμος θα το πρόσεχε. Όμως αυτό ακριβώς συμβαίνει κάθε μέρα, εξαιτίας του ακάθαρτου νερού και των κακών συνθηκών υγιεινής και αποχέτευσης.»

Σχεδόν το 90% των θανάτων παιδιών από διαρροϊκές ασθένειες συνδέονται άμεσα με το μολυσμένο νερό, την έλλειψη αποχέτευσης ή την ανεπαρκή υγιεινή. Παρά την έκρηξη του παγκόσμιου πληθυσμού, αυτοί οι θάνατοι έχουν μειωθεί σημαντικά κατά την τελευταία δεκαετία, από 1,2 εκατομμύρια κάθε χρόνο το 2000 σε περίπου 760.000 το χρόνο το 2011. Για τη UNICEF, ο αριθμός αυτός εξακολουθεί να είναι πάρα πολύ μεγάλος.

Τα στοιχεία της UNICEF για την παιδική θνησιμότητα δείχνουν ότι περίπου οι μισοί θάνατοι παιδιών κάτω των πέντε ετών συμβαίνουν σε μόνο πέντε χώρες: Ινδία, Νιγηρία, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Πακιστάν και Κίνα. Δύο χώρες μαζί - η Ινδία (24%) και η Νιγηρία (11%) - παρουσιάζουν περισσότερο από το ένα τρίτο του συνόλου των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών. Αυτές οι ίδιες χώρες έχουν επίσης σημαντικούς πληθυσμούς χωρίς επαρκείς εγκαταστάσεις ύδρευσης και αποχέτευσης.

Από τα 783 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο χωρίς επαρκή πρόσβαση σε πόσιμο νερό, 119 εκατομμύρια είναι στην Κίνα, 97 εκατομμύρια στην Ινδία, 66 εκατομμύρια στη Νιγηρία, 36 εκατομμύρια στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και 15 εκατομμύρια στο Πακιστάν.

Τα στοιχεία για την αποχέτευση είναι ακόμη πιο ζοφερά. Αυτοί που στερούνται βελτιωμένες εγκαταστάσεις υγιεινής σε αυτές τις χώρες είναι: στην Ινδία 814 εκατομμύρια, στην Κίνα 477 εκατομμύρια, στη Νιγηρία 109 εκατομμύρια, στο Πακιστάν 91 εκατομμύρια και στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό 50 εκατομμύρια. Οι βελτιώσεις στην πρόσβαση σε νερό και αποχέτευση σε αυτές τις χώρες θα συμβάλουν σημαντικά στη μείωση της παιδικής θνησιμότητας.

«Οι αριθμοί μπορεί να μας παγώνουν, αλλά αντιπροσωπεύουν πραγματικές ζωές, πραγματικών παιδιών», λέει ο Wijesekera. «Κάθε παιδί είναι σημαντικό. Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα στην υγεία, το δικαίωμα να επιβιώσει, το δικαίωμα σε ένα μέλλον που είναι τόσο καλό όσο μπορούμε να το κάνουμε.»

«Αν, όσοι ανήκουμε στην κοινότητα εκείνων που εργάζονται για την ανάπτυξη, δεν κοιτάμε καθημερινά τα πρόσωπα των μικρών παιδιών, θα χάσουμε το στόχο κατά πολύ.»

Οι πρόοδοι που έχουν ήδη σημειωθεί από το 1990, δείχνουν ότι με την πολιτική βούληση, με επενδύσεις, με έμφαση στην ισότητα και στην προσπάθεια να φθάσουμε τα παιδιά που είναι πιο δύσκολο να προσεγγισθούν, κάθε παιδί θα πρέπει να είναι σε θέση να έχει πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και επαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής, ίσως μόνο μέσα σε μια γενιά.